เก่า

posted on 16 Jul 2015 21:04 by nemziedamonkii
design ทุกอย่างที่เป็นอยู่ของหน้านี้ เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เริ่มแรก
 
เป็นแบบมานี้มานานหลายปีมากแล้ว แต่ทุกครั้งที่เปิดเข้ามาดู
 
เรากลับไม่ได้รู้สึกเบื่อ หรืออยากเปลี่ยนอะไร บนหน้านี้
 
กลับมีแต่เรื่องราวที่ค่อยๆทะยอยเขียนลงไป เอาเก็บไปบ้าง เอาขึ้นไว้บ้าง
 
ตามเรื่องราวของชีวิตที่เกิดขึ้น แต่อย่างนึงที่รู้สึกทุกครั้งที่เข้ามา
 
รู้สึกถึงความรู้สึกเก่าๆหลายๆอย่าง เรื่องราวที่ผ่านไปหลายๆอย่าง
 
ตัวตนของเราที่เติบโตขึ้น ด้วยเรื่องราวที่ร้ายและดีปะปนกัน
 
จริงๆอยากที่จะเขียนแต่เรื่องดีๆลงไปเก็บไว้ แต่ก็ไม่รู้ทำไม
 
เวลามาเขียนทีไร มักจะเป็นอารมณ์สีเทาๆ หม่นๆ น้ำเงินๆ เกือบตลอด
 
จริงๆชีวิตมันก็คงจะมีปัญหาจริงๆนั่นแหละ และเราก็มีหน้าที่แก้มัน
 
เอาน่า มันก็คงเหมือนทุกๆครั้ง ที่เราผ่านทุกๆเรื่องราวไปได้
 
แล้วก็คงเป็นเพียงแค่เรื่อง "เก่า" ที่เราจะย้อนกลับมาอ่านมันอีกครั้ง
 
 
 
 

เพลง

posted on 08 Jul 2015 00:44 by nemziedamonkii
ในช่วงชีวิตของเรา มันมักจะมี"เพลง"ที่มันเข้ากับความรู้สึกตอนนั้นเสมอๆ
 
คงไม่ค่อยต่างกับตอนนี้เท่าไหร่ ที่มีเพลงๆนึงออกมาได้เข้ากับจังหวะชีวิตซะเหลือเกิน
 
พอฟังบ่อยๆเข้า มันก็เหมือนการสะกดจิตตัวเองนะ ร้องตามไปด้วย เหมือนบอกตัวเองไป
 
เคยฟังพี่โตซิลลี่ฟูลพูดออกรายการนึงเมื่อนานมาแล้วเหมือนกัน เกี่ยวกับการฟังเพลง
 
ด้านศาสนา บางศาสนามีความเชื่อจริงจังเลย ว่าเพลงเนี่ย เป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ที่รุนแรงมาก
 
ถ้าเราฟังเพลงสนุก เราจะสนุก แต่ถ้าฟังเพลงเศร้า เราก็จะเศร้าตาม จะมากน้อยอาจขึ้นกับส่งเร้าด้วย
 
แต่ ผมว่าสำหรับผมมันก็มีอิทธิพลมากจริงๆ อย่าหนังเรื่องนึงที่ผมชอบมากเป็นพิเศษ 
 
"windstruck" เป็นหนังที่มีเพลงประกอบคือ tears ของ X-Japan ทุกๆครั้งที่ดูฉากที่มีเพลงนี้ขึ้นมา
 
น้ำตาผมจะร่วงลงมาเองแทบจะอัตโนมัติ ถ้าคุณเคยเสียใครในชีวิตไปซักคน คุณจะเข้าใจหนังเรื่องนี้ดี
 
ความรู้สึกที่อยากให้เค้ากลับมา อยู่ตรงนี้ เป็นเหมือนเดิม แต่เป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร
 
บางครั้ง หลังดูจบ ผมก็อยากจะมีความรักแบบในหนังนะ แต่บางครั้งกลับตรงกันข้าม
 
เพราะ ทุกๆอย่างมันมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจุดจบจะมาถึงเมื่อไหร่
 
แล้วคุณยอมรับกับการสูญเสียที่จะเกิดขึ้นนั้นได้รึเปล่า คนที่อยู่ข้างๆคุณล่ะ เค้ารับได้มั๊ย?
 
การทำอะไรลงไป มันย่อมส่งผลกระทบออกไปเหมือนวงน้ำอยู่แล้ว
 
สุดท้าย มันก็จะกลับมาหาเราในที่สุด
 
เพราะงั้น คงทำให้ผมเกิด"ความกลัว"ขึ้นอยู่ในจิตใต้สำนึก
 
จนบางที อยากจะกลับไปเป็นเด็กๆ ที่ลืมอะไรง่ายๆ หรือไม่เข้าใจในเรื่องบางเรื่อง เลยแหละ
 
 
 
 

วังวน?

posted on 29 Jun 2015 18:25 by nemziedamonkii
บางครั้งรูปแบบชีวิตก็ไม่มีอะไรมาก คล้ายกับวิทยาศาสตร์ที่มีระบบของมัน
 
"ตั้งสมมุติฐาน > ทดลอง > สรุปผล"
 
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่อาจจะมีเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นระหว่างการทำทดลอง
 
แต่สุดท้ายแล้ว มันก็จบลงตรงผลสรุป และก้าวต่อไปใน"การทดลองครั้งใหม่"
 
ซึ่ง บางครั้ง การทดลองซ้ำๆหลายครั้ง อาจทำให้เราเหนื่อย และล้าจากมัน
 
ทำให้เราไม่อยากก้าวต่อไปอีก ไม่อยากทำซ้ำอีก เพราะคาดว่าผลที่จะออกมา
 
มันจะเป็น "ล้มเหลว" เหมือนกับครั้งก่อนๆ ในใจเราเองลึกๆก็คิดว่ามันอาจจะไม่
 
แต่สิ่งที่หายไป มันคือ "แรงกระตุ้น" ที่จะทำให้เราเริ่มต้นใหม่ต่างหาก
 
และนั่นก็คงเป็นปัญหาใหญ่ในชีวิตผมตอนนี้ ผมผ่านอะไรต่างๆมามากใน 30 ปี
 
ผมตั้งใจทำทุกอย่างให้ดี เพื่อที่จะหวังให้มันประสบความสำเร็จ และส่งผลมาถึงตอนนี้
 
แต่บางครั้งตัวแปรที่เกิดขึ้นมันก็มากซะเหลือเกิน จนทำให้ตอนนี้ แทบจะไม่เหลืออะไร
 
คุณคิดกันบ้างรึเปล่า? ว่าที่คุณยังหายใจอยู่ในทุกวันนี้ เป้าหมายคืออะไร
 
มันคงไม่มีคำว่าสายไปหรอก กับการที่เราจะตั้งเป้าหมายในชีวิตให้ชัดเจน
 
ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ยังไง ที่ไหน กับใคร หรือ เพื่ออะไร
 
นั่นขึ้นอยู่กับตัวของคุณเอง บางคนสามารถตั้งเป้าหมายและทำให้บรรลุได้ด้วยตัวเอง
 
แต่สำหรับผมแล้ว ผมคิดว่า ผม้องการใครซักคนมาช่วย ผลักดัน หรือคอยเตือน
 
ให้ผมทำมันให้สำเร็จ ระหว่างนั้น ผมจะลองพยายามแล้วกัน ที่จะผลักดันตัวเอง